In Werken in het lelijkste land ter wereld blikt Ludo Bekker terug op zijn carrière als architect en stadsmaker, vertrekkend vanuit de overtuiging dat architectuur in de eerste plaats ten dienste moet staan van mens en samenleving. Samen met Eric Min schreef hij een rijk geïllustreerd boek over sociale woningbouw, hergebruik van erfgoed, bewonersparticipatie en duurzaam ontwerp – niet als abstracte theorie, maar aan de hand van concrete projecten die vaak tegen de stroom in tot stand kwamen. Wat betekent het om echt te luisteren naar gebruikers? Hoe geef je vorm aan een stad die niemand uitsluit?

Dit boek is een pleidooi voor architectuur met compassie en een uitnodiging om samen het ‘lelijkste land’ opnieuw vorm te geven. Geen klassieke architectenmonografie, maar een persoonlijk en geëngageerd verhaal over bijna vijf decennia zorgzaam bouwen en stadsvernieuwing.